Her zaman kötülüğü insanlarda aramıştı. Kendisi kötülüğün uzağındaydı ama kötülüğü tanıyordu. Kötülüğü öğrenmemiş lakin tanımıştı.

Günümüz kadınların tek başına yolculuğa çıkacakları bir dönem değildir. Ya görünmez olmalıyız ya da bacağımızı kırıp evimizde oturmalıyız. İşin kötü tarafı benim artık evde oturmaya gönlüm yok. Bir yandan da kadın olduğum için sürekli evde oturmam icap ediyor.

İtin evladı it doğar. Kurt insanlar arasında yaşasa da elbet kurt doğurur.

Gönlü böyle istiyordu, zaten insanı deliliğe iten de hep bu gönül değil miydi?