Hayatını gizle!

Gelecek günden en az şey bekliyen onu en büyük sevinçle karşılar.

Kime yeter kadarı az gelirse, ona hiç bir şey yetmez.

Şüphecilik bütün varlığımızı yıkabilir ve her zaman için bir harabe haline getirebilir.

Uzak şeylere duyulan arzu yüzünden yakındakileri aşağı görmemelidir, düşünmelidir ki onlar da bir vakit arzu edilenler arasındaydı.

İsterse kimse kavrayamasın, ben gene kalabalığın boş fikirlerine uyarak onların alkışlarını toplamaktansa, tabiat anlayışıma dayanarak, bütün insanlar için faydalı gördüğüm şeyleri açıkça söylemeyi üstün görürüm.

Tabiatın isteklerine göre ölçülü fakirlik büyük bir zenginliktir, buna karşı hiç bir sınır tanımayan zenginlik de büyük bir fakirliktir.

Eğer birbirimizi göremezsek, birbirimizle buluşamazsak ve bir arada kalamazsak çok geçmeden sevgi duygusu kaybolup gider.

Ömür beklemekle geçip gider, çoğumuz da hayatında hiç vakit bulamadan ölüp gider.

Arzuların birtakımı tabiidir ve zorunludur, birtakımları tabiidir ama zorunlu değildir, nihayet birtakımları da ne tabii ne de zorunludur, sadece boş hayallerden doğmadır.

Akıllı, dürüst ve insaflı olmadan mutlu yaşanamıyacağı gibi, mutlu olmadan da akıllı, dürüst ve insaflı olunamaz. Bunlardan biri, örneğin akıllılık eksikse dürüst ve insaflı olan da mutlu yaşıyamaz.

Ölüm bizim için bir hiçtir, çünkü dağılan bir şeyde duyarlık yoktur, duyarlığı olmıyan da bizi kaygılandırmaz.

Tabiat filosoflarının «Mukadderat» dediklerine boyun eğmektense eski tanrı inancına saygı göstermek bile daha iyidir; çünkü ikincisinde hiç değilse, —eğer kendilerine saygı gösterecek olursak— tanrıların dualarımızı kabûl edecekleri ümidi vardır, halbuki mukadderat, yolundan şaşmaz zorunluluktan başka bir şey değildir.

Her şeyin başında en büyük zenginliğimize olan ölçülülük gelir. Onun için de bu, felsefeden bile daha değerlidir, çünkü bütün öteki erdemlerin kaynağı odur; akıllı, namuslu ve doğru yaşamadıkça mutlu olmanın, mutlu olmadıkça da akıllı, namuslu ve doğru yaşamanın imkânsız olduğunu da bize o öğretir. Sahiden, erdemler mutlu bir hayata sımsıkı bağlıdırlar ve birini ötekinden ayırmak mümkün değildir.

Mutlu bir hayatı meydana getiren ne ardı arası kesilmiyen içki âlemleri, ne güzel çocukların ve kadınların verecekleri zevk, ne de zengin bir sofranın sunabileceği nefis balıklar ve başka yemeklerdir; bunu sadece, istenmesi ya da kaçınılmaz gerekenlerin nedenini ta derinliğine kadar inceliyen ve ruhu bir kasırga gibi sarsan boş hayalleri koğan uyanık akıl sağlar.

Bizim için haz, beden alanında acı çekmemek, ruh alanında da hiç bir huzursuzluk duymamaktır.

Bize göre, kendi kendine yeterlik de çok iyidir; ama bu, her zaman en azla yetinmek gerektiği için değil, aksine, çoğu bulamadığımız zaman azı hoş görebildiğimiz içindir; çünkü şuna inanırız ki zenginlikten en büyük zevki, ona en az muhtaç olanlar duyar.

Her ne kadar gelecek bizim elimizde değilse de, gene büsbütün bizim gücümüzün dışında değildir. Onun için ne beklediğimizin geleceğine güvenmeli, ne de hiç gelmiyecek diye tasalanmalıyız.

Nasıl yemeğin bolluğuna değil de iyi pişirilmiş olmasına değer verirse, hayat için de, onun uzun sürmesini değil, kendisine vereceği ürünlerin tadını göz önünde tutar.

Şu halde, belâların en korkuncu sayılan ölüm bizim için bir hiçtir: Biz var oldukça o yoktur, o varken de artık biz yoğuz, bunun sonucu olarak da o ne dirileri, ne de ölüleri ilgilendirir, çünkü birincilerin olduğu yerde o yoktur, ikincilerin de artık kendileri yokturlar.

Kim mutlu değilse onu elde etmek için her zahmete katlanmalıdır.

Ölüm, tatlı olsun, acı olsun, sevinçli olsun ıstıraplı olsun bütün duyguların ortadan kalkması demektir. Eğer biz varsak ölüm orada yoktur, eğer ölüm orada ise, o zaman artık biz yokuz.

Epikür kesin olarak der ki: Ziyafetler ve içki âlemlerinden, ya da rasgele sevgi zevklerinden, aramıya değer hakiki zevki elde edemeyiz. Zenginlik, şan ve nüfuzu da hiç bir değer vermemek lâzımdır.